Sakalaloka Murthy - சகலலோக குருமூர்த்தி

 முருகனுக்கு சகலலோக குருமூர்த்தி என்று ஒரு பெயர் உண்டு. இந்தப் பெயருக்கான காரணத்தை திருச்செந்தூர் புராணம் இப்படிக் கூறுகிறது.

புகலுதற் கரிய மூகாம் புரியினிற்

கபில யோகிக் ககமகிழ் சிறந்து

கால னாணையைக் கடக்க வேண்டித்

தக்கயமந் திரஞ்சொல் வாய்ந்த

தந்திரப் பசும்பூ டாதித் தாகை

சொலிச் சகல லோக குருப்பெயர்

சூட்டிக் கொண்டான்.

சொல்ல முடியாத மகிமையுடைய மூகாம்புரியில் கபிலர் என்ற யோகிக்கு அகமகிழ்ந்து காலனைக் கடப்பதற்குரிய மந்திரம், தந்திரத்தைப் போதித்து சகலலோக குரு என்ற பெயரைப் பெற்றுக்கொண்டார்

கபிலயோகி சாங்கிய தத்துவத்தைப் போதித்த குரு.

கபில மகரிஷியின் சாங்க்ய யோகம் (Sāṁkhya Yoga) என்பது மிகப் பழமையான, தத்துவ ரீதியாக அமைந்த அறிவியல்களில் ஒன்று. இது ஞானத்தின் அறிவியல் (Jñāna Śāstra) எனப்படுகிறது. “சாங்க்ய” என்ற சொல்லுக்கு “எண்ணிக்கை” அல்லது “பிரிவு பிரித்தல்” எனப் பொருள்; அதாவது, உலகமும் சித்தமும் (consciousness) எவ்வாறு உருவாகின்றன என்பதை இருபத்திஐந்து தத்துவங்களின் (tattva) மூலம் பகுத்து விளக்கும் தத்துவம்.

இதன் மையக் கருத்து இரண்டு நிலைகளில் உள்ளது:

புருஷன் (Puruṣa) — நித்தியமான, சாட்சியாய் நிற்கும் சுத்த சித்தம்.

பிரகிருதி (Prakṛti) — இயற்கை, எல்லா பொருள்களும் உருவாகும் ஆதாரம்.

மனிதனின் அனுபவங்கள் — இன்பம், துன்பம், ஆசை, பயம் — அனைத்தும் புருஷன் பிரகிருதியுடன் தன்னை இணைத்துக் கொள்வதாலே உண்டாகின்றன. உண்மையான விடுதலை (கைவல்யம்) பெறுவது, “நான் சுத்தமான சித்தம்; எனக்கு பிரகிருதியின் இயக்கங்களுடன் சம்பந்தம் இல்லை” என்ற விவேகஞானம் மூலம் தான்.

இதனால் சாங்க்ய யோகம் சொல்வது —

“உலகத்தில் கலந்து வாழ்ந்தாலும், உள்ளார்ந்த சாட்சி நிலையை அடைவதே யோகம்” எனும் புனித அறிவு.

இது அறிவு, தியானம், அமைதி ஆகியவற்றை வலியுறுத்துகிறது.

கபில முனிவர் பாகவத புராணத்தில் போதித்தது, அறிவுக்கும் பக்திக்கும் இடையே சமநிலை —

ஞானம் வழியாய் கடவுள் உணர்வை, பக்தி வழியாய் அறிவை வளர்த்தல் எனும் ஒருமைப்பாட்டை உருவாக்குகிறது.

இந்த தத்துவத்தில் கடவுள் தத்துவம் இல்லை. தனிமனிதன் தனது அறிவு முயற்சியால் விடுதலை பெறலாம் என்று சொல்கிறது.

இப்படிப்பட்ட கபில யோகிக்கு சிவயோகம் உபதேசித்த குரு முருகப்பெருமான் என்பதே மேலேயுள்ள பாடலில் உட்பொருள்.

சைவ சித்தாந்தம் என்பது இறைவனை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஆன்மீக தத்துவம். இங்கு சிவன் ஒரே பரம சத்தியம் – உலகமும், ஆன்மாவும், சக்திகளும் அனைத்தும் சிவனிலிருந்தே தோன்றுகின்றன. பிரகிருதி (இயற்கை) தனியாக இல்லாமல், சிவனுடைய சிந்தனையின் சக்தி (சித்‌ சக்தி) மூலம் உலகம் வெளிப்படுகிறது. இந்தச் சக்தியின் வெளிப்பாடு முப்பத்தாறு தத்துவங்களாக (36 tattvas) விரிகிறது.

சைவ சித்தாந்தம் மூன்று நித்திய பொருட்களைச் சொல்கிறது:

பதி (Śiva) – பரமனாகிய சிவன், எல்லாச் சிந்தனையின் ஆதாரம்.

பசு (Jīva) – மனிதன் அல்லது ஆன்மா, எல்லையுள்ள அறிவு கொண்டவன்.

பாசம் (Bond) – ஆன்மாவை கட்டிப்போடும் மூன்று மாசுகள் – ஆணவம் (அறியாமை), கர்மம் (செயல் விளைவு), மாயை (மறைவு).

சைவத்தில் சிவ யோகத்தின் குறிக்கோள் தனிமை அல்ல, ஒன்றிணைவு (ஐக்கியம்) ஆகும். அதாவது, பசு (ஆன்மா) சிவனுடன் ஒன்றாக உணரும் நிலை. இது சிவனுடைய அருள் (aruḷ) மூலம் மட்டுமே சாத்தியம்.

இந்த ஒன்றிணைவிற்கு வழி — ஆன்மாவின் மூன்று மாசுகளையும் நீக்குதல். அதற்கான நான்கு பாதைகள்:

சர்யா (Carya) – சேவை மற்றும் ஒழுக்கம்,

கிரியா (Kriyā) – வழிபாடு, பூஜை, யாகம்,

யோகா (Yoga) – தியானம் மற்றும் உள்ளுணர்வு,

ஞானம் (Jñāna) – சிவத்தை நேரடியாக உணரும் நிலை.

இந்தப் பயணத்தில் குருவின் வழிகாட்டல், பக்தி, மற்றும் அருள் மிக முக்கியம்.

அதனால், சிவயோகம் என்பது வெறும் தத்துவம் அல்ல; அது சிவனுடன் ஒன்றுபடும் அனுபவப் பாதை. அறிவு, பக்தி, மற்றும் அருள் — மூன்றும் ஒன்றிணைந்து ஆன்மாவை அதன் உண்மையான சிவ இயல்பிற்கு (Śivatva) விழிப்பூட்டுகின்றன.

சுருக்கமாகச் சொன்னால்:

சாங்க்ய யோகம் பிரகிருதியிலிருந்து பிரிவைத் தருகிறது;

சிவ யோகம் சிவனுடன் இணைப்பைத் தருகிறது.

அதாவது, சாங்க்யம் அறிவின் வழி விடுதலை என்றால்,

சைவம் அருளின் வழி ஒன்றிணைவு ஆகும்.

அறிவின் வழி ஆணவம் மேலிடும். ஆணவம் மேலிட்டால் சூரபதுமன் போல் தன்னையே இறைவனாக எண்ணும் ஆணவ மாயை உருவாக்கி அசுரத்தனம் உருவாகும். ஆகவே சாங்கியதத்துவத்திலிருந்து கபில யோகி சிவ தத்துவத்தை உணரச் செய்ததால் முருகனுக்கு சகலலோக குருமூர்த்தி என்ற பெயர் கிடைத்தது.

Source - FB - Sri Shakthi Sumanan